W niektórych państwach wymaga się szczepienia od podróżnych przybywających z krajów dotkniętych żółtą febrą. Na przykład udający się do Togo muszą zaszczepić się co najmniej 10 dni przed wjazdem. Cudzoziemiec podróżujący zaś do Palau musi mieć ważny międzynarodowy certyfikat szczepienia przeciw tej chorobie, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających planowany przyjazd przebywał na obszarze wykazanym jako rejon epidemii na liście Światowej Organizacji Zdrowia (dotyczy to również cholery).

W Tonga od osób, które przed przyjazdem przebywały w regionie dotkniętym żółtą febrą i cholerą, wymaga się zaświadczenia o szczepieniach przeciwko tym chorobom, a w Wietnamie przybywający z krajów zagrożonych epidemiologicznie mają obowiązek poddać się kontroli oraz muszą wypełnić formularze zdrowotne  na   przejściu  granicznym   oraz przedstawić świadectwa szczepień. Tego typu   wymagania stawia się  także w Bangladeszu, Beninie, Birmie, Botswanie, Brazylii, Brunei, Kenii, Malawi, Mali, Samoa, Sudanie, Republice Zielonego Przylądka i Zimbabwe.

W Peru służba zdrowia powiadamia udających się do obszarów zagrożonych żółtą febrą o konieczności takich szczepień, jeśli pojawiają się symptomy epidemii; szczepień można dokonać na miejscu (koszt ok. 10 doi.). W Japonii kwarantanną są objęci wyłącznie obywatele tych państw, które w danym momencie zostały uznane za zagrożone epidemią.

W Republice Środkowoafrykańskiej obowiązkowe są szczepienia przeciw żółtej febrze i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, w Mikronezji natomiast - przeciw cholerze. Chiny z kolei wymagają ważnej książeczki szczepień, jeśli turyści przybywają z kraju lub regionu znajdującego się na liście zagrożeń epidemiologicznych WHO.