Jak często występują skórne objawy alergii?

Prawie 40 proc. polskiego społeczeństwa to osoby uczulone, u których mogą się rozwinąć choroby alergiczne. Wszyscy mamy geny, które są zdolne do produkcji substancji, tzw. mediatorów, wywołujących alergie, ale u części z nas są one uśpione, a u innych aktywne. Prawdopodobnie środowisko, w którym obecnie żyjemy i tryb naszego życia powodują, że geny te budzą się coraz częściej i musimy się liczyć z tym, że liczba chorych będzie z każdym rokiem wzrastać. Objawy skórne alergii, czyli najczęściej pokrzywka i atopowe zapalenie skóry, występują u ok. 5-7 proc. populacji. Mogą one, zwłaszcza pokrzywka, dokuczać sporadycznie lub ciągle, przez kilka lat, potem następuje dosyć długa remisja, a pod wpływem różnych czynników, m.in. zaniedbania higieny zębów, rozwoju innych infekcji, dochodzi do nawrotów choroby. Choroby alergiczne towarzyszą chorym przez całe życie, ale możliwe są długie okresy braku objawów.

Czy w przypadku alergii skórnej można mówić o predyspozycjach genetycznych?

Oczywiście, zwłaszcza w odniesieniu do atopowego zapalenia skóry, choć uwarunkowania dotyczą innych genów niż w przypadku astmy i alergicznego nieżytu nosa. Izolowane pokrzywki rzadko są uwarunkowane rodzinnie, a nadwrażliwość pojawia się bardzo często pod wpływem nowych pokarmów, dodatków spożywczych czy leków. Inną sprawą są pokrzywki występujące z groźnymi obrzękami różnych części ciała, które mogą mieć wrodzony, uwarunkowany rodzinnie charakter.

Jakie alergeny najczęściej wywołują objawy skórne?

To głównie metale zawarte w ozdobach, które nosimy, w barwnikach używanych do barwienia tkanin, w cemencie czy tynku. Poza metalami uczulenie wywołują kosmetyki, substancje zapachowe. Kolejna grupa to leki stosowane miejscowo, np. antybiotyki, bazy do kremów i maści. Pokrzywka wyjątkowo rzadko jest wywoływana alergenami kontaktowymi, częściej alergenami działającymi na nas poprzez drogę pokarmową lub czynnikami fizycznymi, takimi jak wysiłek fizyczny, ciepło czy zimno.

W jaki sposób leczy się alergie skórne?

Bardzo skuteczne, ale i niebezpieczne są maści zawierające glikokortykosteroidy. Wolno je stosować tylko przez kilka dni. Jeśli wciera się je przez dłuższy czas, niszczą skórę. Z czasem zaczyna ona przypominać pergamin. Po zakończeniu terapii maścią sterydową należy stosować maści nawilżające i natłuszczające oraz leki przeciwhistaminowe. Alternatywą dla maści ze sterydami jest nowa grupa leków – inhibitory kalcyneuryny, które również stosuje się miejscowo. Nie powodują takich działań niepożądanych jak sterydy, można je dłużej stosować i smarować nimi nawet twarz czy okolice narządów rodnych.